اگه می گم برو همش به خاطر توئه

به خدا دلیل زندگیم فقط عشق توئه

برو از تو زندگیم زندگیت و تباه نکن

روزگارت رو به خاطرم سیاه نکن

مگه این گناه که عاشقم شدی

مگه من لایقت بودم که لایقم شدی

مگه من کی ام چی ام که به پام نشستی

توی این همه سال دل به کسی نبستی

تو رو خدا برو دیگه پیدات نشه

نمی خوام هستیت به پام حروم بشه

تو آدمی شمع نیستی که بسوزی

چشمات و هی به آسمون بدوزی

برو شاید ستاره یکسی شدی

برو شاید یه آدم بدی شدی

کاش بد بشی تا ازت دل بکنم

بتونم چنگی به ساز این دل بزنم

برو شاید یادم رفت ساز صدات

شایدم فدای ناز چشمات

كه بهت گفتم دوست دارم

ياد اون شبهايي كه از خدا فقط تو رو مي خواستم

اما

تو

الآن انگار نه انگار

گناه كردم كه گفتم تموم عمرم بودي

و گفتم كه تموم جونمي

اين جواب اون شبهاي من نبود

براي جبران اين گناها عشقمو ازت پس مي گيرم

هيچ وقتم خودمو نمي بخشم كه چرا

بهت گفتم دوست دارم

با اين همه اگه اون شبا دوباره برگرده تنها كسي كه از خدا مي خوام بازم تويي

ولي

ديگه بهت نمي گم كه از خدا تو رو خواستم

اين جبران گناهمه

گناهي كه باعث شد تو اين قدر فرق كني

قبول دارم خودم مقصرم

اگه همه ميگن تو با گذشتت فرق كردي تقصيرش گردن منه

آره تقصير منه

خدایا!!

کمکم کن تا بدیها و کینه ها را

از دل بیرون کنم .

و بادا که در همه شرایط و موفقیت های زندگی بخندم

و بدانم در هر چه روی می دهد ، رحمت تونهفته است .

دردم را به كه گويم ؟؟

خواستم با نسيم بگويم  خواستم بنشينم كنار دريا ،

سر صحبت را باز كنم،با ساحل غرق گفتگو بود،

 پيچك ناز مي كرد بر سپيداري كه بر تنه اش پيچيده بود

 و ..................... خواستم با تو بگويم اما

 در خلوتت صداي غريبه اي را شنيدم .

درد خود را نگاه خواهم داشت ،

شايد اين سوختن خوشتر از آن افروختن باشد.

عزیزم این قلب کوچکم تنها برای تو می تپد !

این چشمهای بی گناهم برای تو اشک می ریزند و این تن خسته ام به عشق تو زنده است....

به قلب کوچک و گویا شکسته ام عشق بورز که برای تو می تپد.....

خون عاشقی را با محبت هایت در رگهای خشکم بریز و به من جانی تازه ببخش .....

مرا نوازش کن ٬ مرا آرام کن ٬ بیا و به من بگو که مرا دوست میداری ٬

اگر بارها گفته ای باز تکرار کن عزیزم....

مرا از دلتنگی هایم رها کن و همیشه در کنارم باش تا دیگر چشمهایم بهانه تو را نگیرند !

به عشق تو زنده ام ٬ به امید تو نفس می کشم ٬ اگر روزی بخواهی عشق و امیدم

 را از من بگیری دیگر مجالی برای زندگی نخواهد بود!

عزیزم تو تنها آرزوی منی ٬ با من بمان ٬عاشقتر از همیشه نیز بمان تا من

 نیز به تنها آرزویم که رسیدن به تو می باشد برسم....

در دریای زندگی به عشق تو روبروی امواج خشمگین دریا ایستاده ام ٬ تو که نباشی

 در این دریا غرق خواهم شد ٬پس بیا و قایق نجات من باش عزیزم ٬

و مرا در برابر امواج بی محبتی ها و تنهایی ها

نجات بده و تنها سر پناه برای من باش....

در راه رسیدن به تو خیلی سختی ها را کشیدم ٬ از همه کس

 و و همه چیز گذشتم تا با تو بمانمو دیگر نمیخواهم تویی که به سختی

 به دست آورده ام ٬ به آسانی و در یک لحظه مثل

عشق های پوچ این زمانه از دست بدهم!

عزیزم از تمام دار و ندارم در این دنیا تنها یک قلب کوچک را دارم که در سینه ام به عشق تو

میتپد .... با آن باش ٬ همیشه و همیشه با عطر نفسهایت ٬ خون عاشقی ات کاری کن

 قلبم که تنهای تنها برای تو هست به عشق و به امید تو تا ابد بتپد!

قلبم را نشکن که اگر اینبار شکست ٬ شیشه عمر من نیز شکسته خواهد شد....

عزیزم این قلب کوچکم تنهای تنها برای تو میتپد و من عاشق نیز تنها به عشق تو زنده ام.....

 راه دوست داشتن هر چیز درک این واقعیت است که امکان دارد از دست برود. زندگی کردن در دلهایی که پس از ما می مانند ، مرگ نیست. به هم رسیدن آغاز است ، با هم ماندن پیشرفت ، با هم کار کردن کامیابی. کسانی که از ته دل گریه کردن را بلد نیستند از ته دل خندیدن را نیز بلد نیستند. وقتی که توقع دوست داشته شدن ما کمتر و عشق ورزیدن ما بیشتر باشد ، راز عشق بشری بر ما آشکار می گردد. تنها چیزی که در دنیا به توافق نیازی ندارد ، دوست داشتن است.

هميشه براي کسي بخندکه ميدوني به خاطر توشاد ميشه واسه کسي گريه کن که ميدوني وقتي قصه داري واشــــک ميريزي برات اشــک ميريزه..... براي کسي غمکين باش که در غمت شريکه ....عاشقه کسي باش که دوستت بداره اينو هميشه به ياد داشته باش.

کاش مي دونستي چقدر دلم از اين روزهاي سرد بي تو بودن گرفته کاش مي دانستي چقدر دلم براي ضرب آهنگ قدمهايت گرمي نفسهايت، مهرباني صدايت تنگ شده کاش مي دانستي چقدر دلواپس تو‌ام کاش مي دانستي چقدر تنهام ، چقدر خسته ام و چقدر به حضور سبزت محتاجم و همیشه از خودم می پرسم این همه که من به تو فکر کنم تو هم به من فکر می کنی؟

زيبايي عشق به سکوته نه فرياد زيبايي عشق به تحمله نه خورد شدن و فرو ريختن عشق خياليه که اگه به واقعيت برسه تمام شيرينيه خودش و از دست ميده عشق يه کويره که عاشق تشنه با رويايه سراب معشوق قدم به جلو ميزاره عشق سخن گفتن با نگاهه عشق اميد به رسيدن و ترس از نرسيدن.

خاک شو پیش از آنکه خاک شوی..... مدعیان رفاقت تا نقطه ای همراهند.... هزار وعده خوبان یکی وفا نکرد...... با خلق این زمانه سلامیو و سلام.... زین پس هر که وفا دید زما یاد کند.... افسوس که جوانی المثنی ندارد....... مثل مردن می مونه دل بریدن.

                                         مقصر

بازم یه غصه جدید                   تو قصه ی من اومده

آخ دیگه باورم شده                 خنــده به مـا نیومده

هر جا میرم گلایه ها                مثل یه سایه با منه

اگه منم چیزی نگم                 گلایـه دل نمی کَنـه

هر کی که از راه میرسه            پا رو دل ما می زاره

هرکسی تیر غصه شو              تو سینه ی ما میکاره

یکی میگه دلش پره               مـا رو مقصر میدونـه

یکی دیگه میسوزه و                قلب ما رو میسوزونه

آخه منم دلم پُـــره                 نمی تونم دادبزنـم

تو این جماعت غریب               گریه مو فریاد بزنم

تقصیر من نیست به خدا         یه دل ، یه روزی میشکنه

چرا باید این دلکم                  روزی هـــزار بــار بشکنـه

با خودم فکر مي کردم تحقق روياهايم غير ممکن است،اما خدا گفت :

«هر چيزي ممکن است»

گم شده بودم،گيج بودم،فکر مي کردم هيچ وقت جوابي پيدا نخواهم کرد،اما خدا گفت :

«من هدايتت خواهم کرد»

خود را باختم،فکر مي کردم نمي توانم،از عهده اش بر نمي ايم ،اما خدا گفت :

« تو از عهده ي هر کاري بر مي ائي»

غمگين بودم،احساس کردم زير کوهي از نا اميدي گير افتادم ،اما خدا گفت:

« غمهايت را روي شانه هاي من بريز»

فکر کردم نمي توانم،من انقدر باهوش نيستم،اما خدا گفت :

« من به تو خرد لازم را مي دهم»

بار گناهانم رنجم مي داد ،براي کارهاي بدي که کرده بودم از خود عصباني بودم،اما خدا گفت :

«من تو را مي بخشم»

از خودم بدم مي امد ،فکر مي کردم هيچ کس مرا دوست ندارد ،اما خدا گفت :

«من به تو عشق مي ورزم »

گريه مي کردم،زيرا تنها بودم،........

*چشمای منتظر من دوباره تورو ببینه*

گمان کردم که او عاشق ترین عاشق در این دنیاست

گمان کردم که غمخواری برای یک دل تنهاست

از عشق خود به من میگفت از عاشق ها سخن میگفت

از اشکی داغ وآتشزن همیشه چشم او پر بود

ولی افسوس همه از عشق گفتنها تمام گریه کردنها تظاهر بود

همه عاشق نوازی هاتمام صحنه سازی هاتظاهر بود

به خود گفتم دوباره بخت یارم شود

به خود گفتم که پایانی برای انتظارم شود

به خود گفتم دوباره نوبت فصل بهارم شود

ولی افسوس همه از عشق گفتنها تمام گریه کردنها تظاهر بود

همه عاشق نوازی هاتمام صحنه سازی ها

 تظاهر بود..تظاهر بود تظاهر بود...

موقعی که میخواستمت میترسیدم نگات منم

                                                          موقعی که نگات کردم ترسیدم باهات حرف بزنم

موقعی که باهات حرف زدم ترسیدم نازت کنم

                                                           موقعی که نازت کردم ترسیدم عاشقت بشم

موقعی که عاشقت شدم ترسیدم از دستت بدم

^{نه بوی خاک نجاتم داد}

^{نه شمارش ستارگان تسکینم}

^{چرا صدایم کردی ؟...}

^{چرا ؟...}

^{هوا سرد است...هوا سرد است... هوا سرد است...}

^{چند بار این جمله رو توی ذهنم تکرار میکنم .. اما..}

^{به این فکر میکنم که دل ِ بعضی آدما خیلی سردتر از این هوای سرد است !}

^{سرد و بی رحم !}

^{می فهمم اخوان چرا گفت : " هوا بس ناجوانمردانه سرد است . "}

^...

^{هوای اتاقم سرد است .}

^{آسمان ِ خاکستری رنگ زمستان ، بغضی عجیب دارد ...}

^{نم نم ِ اشکهایش}

^{چه معصومانه و غمناک سکوت ِ حیاط خلوت ِ دلتنگی ام را می شکند..}

^{هجوم ِ هوای سرد و سوزناک به اتاقم ، وقتی پنجره را می گشایم ،}

^{چیزی را در درونم به لرزه می اندازد.}

^{چشمانم را می بندم تا شاید سوز ِ سرمای بهمن ماه ،}

^{گفته ها و شنیده های بی رحمانه یی را که در سرم جمع شده است منجمد کند...}

^{آه که چقدر تنهایم !!}

^{و انگار که چیزی در اتاقم کم است ...}

^{حضوری که همیشه مرا زیر ِ نظر داشت !}

^{چشمانم به دنبال قاب ِ عکس او روی میزم کشیده می شود ...}

^{آه ...فراموش کرده ام...}

^{دیگر قابی وجود ندارد...}

^{و حضوری نیست تا مرا به عریانی ِ احساساتم فرا خواند ! ...}

^{چشمانم به دنبال ِ نشانه یی دیگر از او به دور اتاقم می چرخد..}

^{آه .. باور نمی کنم که همه اشیایی که مرا به یاد ِ او می اندازد را پنهان کرده باشم ..}

^{مگر او با من چه کرده است ؟؟ ... نمیدانم ...}

^{روحم درد می کند !!}

^{خسته ام و به دنبال ِ پناهگاهی برای درامان بودن و آرامش داشتن !}

^{هیچ وقت نتونستم اون پناهگاهی رو که دنبالش بودم پیدا کنم ..}

^{تا چند وقت پیش فکر می کردم پیدا کردم ..}

^{ولی حالا می بینم که فقط ظاهرش اونی بوده که می خواستم..}

^{داخلش سرد و تاریکه ...}

^{و من چقدر تنهایم .............} 

^{با کوچه آواز ِ رفتن نیست}

^{فانوس ِ رفاقت روشن نیست}

^{نترس از هجوم ِ حضورم نترس}

^{چیزی جز تنهایی با من نیست}

^...

^{هجوم افکار ِ پوچ درد ِ روحم را افزون می کند .}

^{ناامیدی و رسیدن به ابتذال ....}

^{آه...کردگارا..}

^{قلم عفو خویش بر من کِش و مرا از این عذاب برهان !}

^{که این بنده حقیر دیگر تاب و توان ِ اینهمه بی رحمی و ناحقی را ندارد....!}

گفتی خداحافظ تو گفتم:همین گفتی: همین

گریه نکردم پیش تو با اینکه پرپر می زدم

با خون دل از پیش تو رفتم و باز نیومدم

بازی عشق تو را جانانه باختم مثل بازنده خوب مردانه باختم

همه ثروت من تحفه درویش نفسم بود که به تو شاهانه باختم

لبخند آخرین من دروغ معصومانه بود

برای پنهان کردن داغ دل دیوانه بود

من مات مات از بازی شطرنج عشق می آمدم

شاه مهره ی دل رفته بود من لاف بردن می زدم

من لاف بردن می زدم

قلعه ی عشق اسب غرورلشگر تارومار عشق

دادم به ناز رخ تو این همه یادگار عشق

گفتم ببر هرچی که هست رقیب جلد چیره دست

گفتی که مغروری هنوز از فتح این همه شکست

بازی عشق تو را جانانه باختم مثل بازنده خوب مردانه باختم

همه ثروت من تحفه درویش نفسم بود که به تو شاهانه باختم

**نمی دانم دادن بهتر است یا گرفتن**

گفتن بهتر است یا سکوت

عاشق بودن بهتر است یا محبوب بودن

دارایی بهتر است یا خوش شانس بودن

بخشیدن بهتر است یا فراموش کردن

رویا بهتر است یا خواب

اما می دانم که بودن با توبهترین است

**هم در خواب هم دررویا**

 تا حالا شده دلت همچين بگيره كه ندوني به كجا پناه ببري؟حالا تمام وجودت اشك باشه؟دوست داشته باشي يه ثانيه ديگه هم نفس نكشي؟ دنيا به اين بزرگي بشه برات قفس؟شده تا حالا تا اعماق وجودت بخواي داد بزني؟با تمام احساست از زندگي بدت بياد؟نتوني به كسي اعتماد كني حتي برادرت؟ همچين كم بياري كه مرگ تو از خدا بخواي؟ از اوني كه دوسش داري بخواي بگذري؟ تا حالا شده اسم مرگ برات زيبا باشه طوري كه همون موقع تمام نيازت مرگ باشه؟

نمي خوام كفر بگم
ولي خدا جونم
بزار بفهمم خوشبختي خنديدن واقعي يعني چي؟
من خسته ام خسته از اين همه خنده هاي ظاهري
خسته از اينكه همه رو بخندونم اما خودم هيچ ...
امروز دلم خيلي گرفته انقدر كه فكر كنم صدامو خدا هم شنيد
ولي خيلي خسته ام به خدا از همه چیز ...

چطوری می خواد بشه؟؟ چطوری می شه؟؟

فکر خیلی چیزا رو نمی شه کرد.. حتی نمی شه آدم خودش رو توی اون لحظه قرار بده..

                               *************************

تا حالا هیچ وقت توی عمرم اینقدر سرگردون نبودم.. همیشه می دونستم قدم بعدیم چیه.. می خوام چی کار بکنم اما حالا فقط سرگردونی.. نمی دونم چیکار می خوام بکنم.. تکلیفم با خودم هم معلوم نیست.. از یه طرف حیفم می یادااین همه زحمت کشیدم تا به اینجا رسیدم که البته جایی هم نیست ولی زحمت بالاش رفته.. بعد حالا همینطوری ولش کنم.. دلم می سوزه.. اما از یه طرفم واقعا خسته شدم.. از همه چیز.. از همکس.. از اینجا.. از ادامه دادن اینطوری.. از هر چیزی که بشه فکرش رو کرد.. اگر بدونی که چقدر نزدیکم به نقطهء شکستن.. فقط با دلخوش کردنهای الکی خودم رو نگه داشتم.. همیشه چی فکر می کردم و چی داره می شه..

                            ***************************

نمی دونم شاید هذیون آخر شبه.. شایدم حرفاییه که باید امشب بهشون فکر می کردم.. از اون فکرا که باید همهء وجودم رو سکوت پر کنه.. دلم می خواد یه روز بشه که از دست این کابوس راحت شم.. دلم می خواد یه روز باشه که فقط خودم باشم و زندگیه خودم.. دلم می خواد فقط خودم باشم.. همش حسرت همه چیز رو می خورم بدون اینکه فایده داشته باشه..

روز که می شه همهء این فکرا رو فشار می دم برن پایین که جلو چشام نباشن.. شب که می شه دیگه قدرت قایم کردنشون رو ندارم.. همه چیز میاد روی آب حتی حسادت های بچه گونم.. ای کاش ... آره!! ای کاش...

کاش گریه کردن دردی رو دوا می کرد.. کاش کوچیکترین تاثییری داشت.. دلم گرفته.. نه از دل تنگی.. نه از فاصله ها.. نه از تنهایی.. دلم از خودم گرفته.. از بغض توی گلوم.. از لبخند مصنوعی برای قایم کردن دردم..

بعدازرفتنت...