دل من سرگشته توست

نفسم آغشته توست

به باغ رویاها چون گلت بویم

در آئینه چون مهت جویم

تو ای پری کجایی؟

در این شب یلدا ز پی ات پویم

به خواب و بیداری سخت گویم

مه و ستاره درد من می دانند

که همچو من پی تو سرگردانند

شبی کنار چشمه پیدا شو

میان اشک من چو گل واشو

 از هر دری گفتیم از ایمان به خدا٬ از عشق و دوست داشتن٬ از تنفر٬ از

 مثل ها و حکایت هایه قدیمی٬ از وبلاگ نویس ها و

 از ارزش آدمی. زمانی که به این جایه صحبتمون رسیدیم

 این دوست نازنینم همین جمله ایی رو که من بالا نوشتم بهم گفت٬

 درست مثل بقیه حرفهاش که من رو به فکر

 وا میداره این جمله هم من رو به فکر وا داشت.

وقتی راجب این جمله فکر کردم خیلی چیزا دستگیرم شد.

مثلا زمانی که من وارد طلا فروشی میشم و یه انگشتر الماس نشان

۲۰ میلیون تومنی انتخاب

میکنم و میخرم٬ نشون میدم که من ۲۰ میلیون تومن تویه کیفم دارم٬ اما اگر

 با همون مقدار پول

وارد یه طلا فروشی بشم و یه انگشتر ۱۰۰ هزار تومنی انتخاب کنم

و بخرم نشوم دادم که من

 ۱۰۰ هزار تومن پول دارم دیگه کسی نمیاد کیف من رو بگرده

 و بگه که نه این خانم ۹۰۰/۱۹

دیگه هم تویه کیفش داره ولی نمیخواد خرج کنه.

البته ارزش این مسئله و آدم ها خیلی بیشتر از اینه که من بخوام با پول مقایسه بکنم٬

اما خواستم یه جوری بگم که همه منظورم رو بفهمن.

حالا آیا شما با من موافقید که" هر آدمی با انتخابش شخصیت خودش

 رو به دیگران ثابت میکنه"؟

پایدار و سلامت باشید

 رفتم به دیدن او با یک عشق خدایی

با یک سبد پُر از گل در عین بی ریایی

گویی به من می گفتن پنجره های خونه

منتظرت نبوده برگرد برو دیونه

     هرچه به در کوبیدم نشنیدم

جوابی نشنیدم صدایی

یکی یکی گلها رو با گریه پر پر کردم

 با چشمای پر از اشک

 لحظه ها رو سر کردم

 در فکر پوچی عشق

 هوا کم کم تاریک شد

شب با سکوت سردش آروم آروم نزدیک شد

 شمعی پشت پنجره

با دست او روشن شد

روح سرگردون من قادر به ترک تَن شد

دو تا سایه رو دیوار دو تا جامو نوشیدن

طعم هوسهاشون رو با بوسه ای چشیدن

یکی یکی گلها رو با گریه پر پر کردم

می خوام امشب باهات حرف بزنم حتی اگه واسه اخرین بار باشه

 پس خواهش میکنم به حرفا م گوش کن

 هر چند برات تکراری شده باشن !!!!!!!!!!!

مدتیه ننوشتم :دلم واسه حرفها و نوشته های دلتنگیم تنگ شده .

دلم واسه مداد و بوی برگه های خیس از اشک تنگ شده .

دلم واسه جملات پر از حسرت و بغض تنگ شده .

دلم واسه نوشتن جمله ی درشت و قرمز رنگه دوستت دار

م عشق من واسه تو تنگ شده .

دلم واسه هر چیزی که یاد تو رو توی خاطرم تداعی می کنه تنگ شده.

دلتنگتم قشنگم !!!!!!!!!!!!!!

دلتنگه مهربونیات .......... دلتنگه نوازشات ................ دلتنگه..............

میدونم !!!!!!!!!!!!! میدونم برنمی گردی

ولی می خوام بدونی واسه داشتن تو چقدرپر پر زدم و هیچ نصیبم نشد.

میدونی بعد رفتن تو همه چیز این خونه به من دهن کجی می کنن حتی گلهای

 رز قرمزی که با شیطونی از باغچه ی

بابای تو چیدیم.

حتی اون عکس یادگاریمون که همیشه توی گنجه ام قایمش میکنم

 و هر وقت دلم واسه چشمای قشنگت تنگ می شه اونو

در میارم و یواشکی واست اشک میریزم توی تنهاییم .

همیشه می گفتی تو رو خدا گریه نکن !!!!!!!!!!!!!

می گفتی اگه منو دوست داری گریه نکنه می دونستی

 که تا پای جونم دوستت دارم

منم به خاطر تو دیگه گریه نمی کردم .

 پس چرا الان هرچی برات گریه میکنم بر نمی گردی

پس چرا حالا هر چی برات زار می زنم کسی نیست

 که دست مهربونش رو رو ی موهام بکشه

و بگه جون من دیگه گریه نکنه.

بیا تو رو خدا بیا

قول می دم .................. قول می دم دیگه گریه نمی کنم

مگه نگفتی دوست دارم وقتی خسته و بریده از همه ی دنیا به خونه بر می گرد

م تو رو از سر کوچه تو قاب پنجره منتظر خودم ببینم.

مگه نگفته بودی . خودت گفتی یادته؟؟!!؟؟!!!!

پس چرا نمی یایی من چشم به راه تو؛توی قاب پنجره خشکم زده .

دیگه گریه هم نمی کنم چون دیگه اشکی ندارم .

 این روزا کارم فقط شده بغض کردن و پشت پنجره زل زدن

همش منتظر هر لحظه بیایی و در بزنی ...........................

می خوام اونقدر باهات حرف برنم تا از دستم خسته شی و پلکهات سنگین

 بشن و همینجا خواب شی

شاید اینجوری بتونم تو رو کنار خودم نگه دارم .

اونقدر غمهای دوریت واسم زیاد شده که روزهای

 شاد با تو بودن دارن فرا موشم می شه

فقط با قدم زدن رو برگهای خشک زرد یاد تو و اون روزهای طلاییمون مافتم

یادته چه روزهای قشنگی !..... !.................

ما شاد و بی خبر از روز جدایی باهم قدم به قدم راه می رفتیم و

 هرکسی را می دیدیم تنها روی یه نیمکت

نشسته و توی خودش غرق شده. در گوشم می گفتی حتما عاشق شده!!!!!!!!

من می گفتم نه حتما ترکش کرده و هردو بلند بلن

د می خندیدیم و از کنارش رد می شدیم

حالا می فهمم اون سر به گریبون گرفتن ها یعنی چه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

حا لا می فهمم...............................

نمی دونم ؛دیگه واقعا نمی دونم چی بگم مگه من ..........................

نمیتونم دیگه از بس خودمو سر زنش کردم ...............................

اینقدر به خودم اره و نه گفتم تا رسیدم اینجا .......................

دیگه فگر کنم رسیده باشیم................................

کجا؟؟ خب معلومه ؟؟؟......................

اخر خط.......................!!!!!

آمدم كه بمانم ، شايد تو هم بماني ...

بماني براي دلم ؛ براي تنهايي هايم .

 فرياد دلم را از سكوتم بشنوي ، فرياد دلت را از نگاهت بخوانم ؛

تنهايي ام را باور كني ، دلم را باوركني ، سكوتم را بشنوي ...

كاش فاصله يك رؤيا بود . كاش باورمي كردي دور از نگاهت ؛

دور از دستانت ، دلت را باور كرده ام ؛ به مهرباني ات دل سپرده ام ...

نمي خواهم زنجيري باشم براي بال پروازت ، براي اوج گرفتنت ،

    براي مهر ورزيدنت ...

مي خواهم يكي شدن را تجربه كنم ؛ درسايه ي نگاهت ، درگرمي دستانت،

    در استواري شانه هايت ...

از بي تو بودن مي ترسم ؛ بي آنكه با تو بودن را تجربه كرده باشم ...

آمدم كه بهارباشم برايت ؛ حتي اگر پائيزي ... حتي اگر زمستاني !

مي خواهم بهارت باشم تا بخندي ، تا شكوفه كني ، تا غم چشمانت آب شود ،

    تا دلت آرام شود ...

مي خواهم تابستانت شوم تا سبز شوي ، رود چشمانت بخشكد ،

   درياي مهرباني ات جاري شود ...

كاش مي شد تكيه كنم بر شانه هايت ، بر دلت ، بر دستانت ...

كاش مي شد بماني برايم ؛ براي دلم ، براي دستانم ...

اگر اينگونه مي شد ؛ دلت بود ودلم ، نگاهت بود ونگاهم ، توبودي ومن ،

سرم بود و شانه هايت ...  بي هيچ سخني ؛ بي هيچ گلايه اي ...

اگر اينگونه نباشد ؛ من مي مانم و من ، من مي مانم و يادت ،

دستانم مي ماند و سرما ... بي آنكه گرماي دستانت را حس كرده باشد ،

سرم مي ماند و بي ساماني ... بي آنكه تكيه بر شانه هايت داده باشد ،

دلم مي ماند و سرگرداني ...

حالا من هستم و تنهايي ؛ من هستم و من ...

و كسي كه هيچ وقت نداشتم  ..