دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبريز است صدايم خيس و باراني است

نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است 

ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو،

 يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو،

همين يک لحظه باقي است

و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم

رهایم کن برو ای عشق از جانم چه می خواهی

 به سوهان غمت روح مرا پیوسته می کاهی

مگر جز مهرلانی از تو و چشمت چه می خواهم

 تو خود از هرکسی بهتر از احساس من اگاهی

 نیازی نیست تا پنهان کنی از من نگاهت را

 گواهی می دهد قلبم مرا دیگر نمی خواهی

 غزل هایم زمانی روی لب های تو جاری بود

 ولی امروز در چشمت نمی ارزم پر کاهی

 دلم خوش بود گهگاهی برایت شعر می خواندم

تو هم سر می زدی ان روزها از کوچه ها گاهی

 برو هر جا که می خواهی برو اسون باش اما

مواظب باش مثل من نیفتی در چنین چاهی

از اینجا می روم تنها مرا دیگر نخواهی دید

نخواهم برد در این راه با خود هیچ همراهی

گفتم به دل سلامي از جان به دوست دادن
گفتا خوشـــــا جوابي از لعل او شـــــنيدن

گفتم گذر زكويش ما را ســـــــعادت آرد
گفتا كرم زايــــشان خواهد به ما رســـــيدن

آهای شما که عاشقید حقیقتو به من بگید  

عاشق و معشوق کیه مقصد و مقصود چیه؟ 

درد چیه دوا چیه عابد و معبود کیه؟ 

بمیرم ای دل ای دل، که آرامش نداری 

می سوزی و بجز از خدا خواهش نداری 

نشوندنت تو آتيش تا که بال و پرت سوخت 

الهی من بمیرم که آسایش نداری 

ای دریغا چه روزايی که گذاشتی پشت سر 

امروز از دیروز و فردا از همیشه خسته تر 

وای بهاران گذشت وای چه آسان گذشت 

تا به کی جستجو جستجو 

کو حقیقت کجاست کی پریشان ماست 

بشكف اي غنچه آرزو 

آهای شما که عاشقید حقیقتو به من بگید ، حقیقتو به من بگید؟ 

عاشق و معشوق کیه مقصد و مقصود چیه ؟؟

درد چیه دوا چیه عابد و معبود کیه؟؟

اي كه ضريح طلائيت ملجادستهاي ملتمس!بي تابي مان بهانه پابوسيت مي شود در هميشه ي اين لحظه هاي انتظار.

آمده ايم سر قرار ،همان قرار هميشگي هر سال با همان عطشي كه اميدمان را ترجمان باور مي شوي و باز  ما مي مانيم و اين همه سخاوت كه چگونه روسياهي مان را به همين زبان الكن مي بخشي تا دراین عید قلوبمان را نويد شوي.

امام بي قراريها!تو شاهد باش ، در اين دقايقي كه فردايمان دارد جاي امروز و ديروزمان را مي گيرد ما دلخوشيم به بودن در جوار بارگاه تو تا شايد عیدمان رنگ معنويت اين همه حضور خالصانه بي تاب را بگيرد .

فصل دلتنگي هايمان را از كنار نواي نقاره هايت عبور مي دهيم ، طنين عشق ضربان حياتمان را مي برد تا شكوه اجابتهاي بي تكلف تو كه هر سال دست اين همه محتاج را بي منت مي گيرد. گر چه ما شرمنده اين همه ارادتيم، گر چه ما بر جبران اين همه محبت بي بضاعتيم، اما باز هم آمده ايم تا بي راهه هايمان را رهنما شوي و سايه شوي بر سرمان.نگذارسياهي قلبمان بر غروب هر چه معصيت است سرسپرده باقي بماند.تو سرچشمه عروجمان باش تا سرسپردگي را تجربه كنيم به خدايي كه تو را شفيع مان كرد به زيارتت.

نازنينم!! چه دعا بهتر از اين

گريه ات از سر شوق

خنده ات از ته دل

هر غروبت دلشاد.

بازم سلام

شب قدر است و شب تو...

شب قدر است و شب جمعه و شب تو...

شب قدر است و شب جمعه و شب امید ما و شب تو...

آقای من!

شب بیست و سوم ماه مبارک هم رسید

. شبی که گفته اندمان نشسته وایستاده "الّلهُمَّ کُن لِولیّکَ الفَرَج" زمزمه کنیم.

 دعا کن زمزمه هامان تنها بر زبان جاری نباشد

که از دل برخاسته باشد.

قدرت را ندانستیم؛ می دانم.

 دعا کن قدر این شب عظیم را بدانیم که تقارنش با شب جمعه،

 مژدگانی ظهور می دهد. ان شاءالله.

آقاجان!

امشب هیچ نمی خواهم... هیچ...

فقط...

فقط دلم را مهدوی کن؛

همین!

محبوبم!
در کجا باید به جست و جویت برخیزم؟

 در کدامین کوی و دیار؟ کدام صحرا؟ کدامین بادیه؟ کدام دشت؟ کدام...؟
اما نه این که خود گفته ای ما خود به دیدار شما می آییم...

پس جست و جوی کوی و برزن بیهوده است.

 باید از خود شروع کنم؛ باید از نو برخیزم؛

باید در خود جست و جو کنم و موانع دیدارت را از وجودم بزدایم.

رهایم مکن که راه سخت است و پر پیچ و خم... .

         اهاي دوستان گله دارم        

من از عالمو دنيا گله دارم

شما كه حرمت عشق رو شكستين

كمر به  كشتن عاطفه بستيد

شما كه روي دل قيمت گذاشتيند

كه حرمت عشق رو نگه نداشتيند!!!!!!!!

مگه من چه بدي در حقتون كرده بودم!!!!

 كه چيزي كه تمام زندگيم بود از بين برديد

 با اين كار مي خواستيد چيا ثابت كنيد

         فقط بگم!! نميدونم چي بايد بهتون بگم؟؟؟؟  

دلمان خوش است که می نويسيم و ديگران می خوانند

 و عده ای می گويند , آه چه زيبا و بعضی اشک می ريزند

 و بعضی می خندند دلمان خوش است به لذت های کوتاه

 به دروغ هايی که از راست بودن قشنگ ترند

 به اينکه کسی برايمان دل بسوزاند يا کسی عاشقمان شود

 با شاخه گلی دل می بنديم و با جمله ای دل می کنيم

 دلمان خوش است به شب های دو نفری

 و نفس های نزديک دلمان خوش می شود

 به برآوردن خواهشی و چشيدن لذتی

 و وقتی چيزی مطابق ميل ما نبود

 چقدر راحت لگد می زنيم و چه ساده

 می شکنيم همه چيز را...

و من در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم ......

         التماس دعا دارم از همتون